Charles Edgar (Eddy) du Perron richt in 1932 samen met vriend en geestverwant Menno ter Braak het gevreesde tijdschrift Forum op. Overlijdt na de capitulatie aan een hartaanval.

In het gasthuis waar hij voor een depressie verblijft, ontmoet hij in 1939 zijn grote liefde: Maria de Raeymaekers. Ze trouwen pas in 1976, nadat zijn kortstondige huwelijk uit 1935 is ontbonden.

Het oeuvre van deze leraar, criticus en essayist is doordrenkt met het ontmaskeren van schijnwaarden. De Nederlandse capitulatie op 15 mei 1940 is voor hem aanleiding zelfmoord te plegen.

Schrijver van proza, poëzie, toneel, essays, dagboeken en balletrecensies. Is van beroep arts, maar wordt politicus en de eerste lokale gouverneur van de Nederlandse Antillen.

Pseudoniem van H.P. Schönfeld Wichers. Tijdens zijn wandeltochten door Europa krijgt hij eten en onderdak in ruil voor het voorlezen van verhalen.

Pseudoniem van Lou Lichtveld. Vocht in de Spaanse Burgeroorlog mee met de republikeinen. Verzetsman in de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1949 actief in de Surinaamse politiek.

Pseudoniem van Johanna Petronella Vrugt. Schrijft ook cabaretteksten voor Wim Sonneveld. Slachtoffer van het Boekentribunaal, een schijnproces vanwege Eenzaam avontuur.

Krijgt les van de dichter en grote voorbeeld J.H. Leopold, die haar de liefde voor de klassieke talen bijbrengt. Ze leert Hebreeuws; om psalmen te vertalen.

Tijdens zijn lange verblijf in psychiatrische inrichtingen (TBS, omdat hij zijn hospita doodschoot) produceert hij veel werk. Sluit zijn brieven vaak af met “Wat niet goed is, is niet geschreven”.

Spreekt als kleuter uitsluitend Fries. Hij is overtuigd marxist en jarenlang bestuurslid van de CPN. Hij debuteert als dichter, maar is bekender door zijn (historische) romans.

Pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans; het is haar gelatiniseerde meisjesnaam. De kinderpsychiater geeft in haar leven slechts één interview.

Communist die zijn geloof in een betere maatschappij verliest. Beschrijft geregeld de zelfkant van het leven. Hij krijgt een heldenbegrafenis met een rouwstoet en fanfare.

Toonder leert de basis voor het maken van strips en tekenfilms uit een schriftelijke cursus. Hij verrijkt het Nederlands met woorden en uitdrukkingen als ‘minkukel’ en ‘verzin een list’.

Als student wordt Bomans in 1941 in één klap beroemd met Erik of het klein insectenboek. Zijn imago - met pijp - is dat van een wat onhandige filosoof. Op televisie komt hij heel naturel over.

Simon Carmiggelt schrijft voor Het Parool meer dan 10.000 ‘Kronkels’. Krijgt in 1974 de P.C. Hooftprijs, wat sommige critici te veel eer vinden.

In boeken, beelden en op het toneel werkt Schierbeek samen met beeldend kunstenaars als Appel en Corneille. Mengt poëtische proza met verhalende poëzie tot wat hij zelf ‘proëzie’ noemt.

Deze Rusland-liefhebber is een van de oprichters van de Alexander Herzenstichting, die dissidenten in staat stelt hun boeken te publiceren. Speelt in 1989 een rechter in de film Loos van Theo van Gogh.

Willem Frederik Hermans vormt met Gerard Reve en Harry Mulisch ‘De Grote Drie’. De verwoede verzamelaar van typemachines is ook lector in de fysische geografie.

Frits Bernard Hotz lijkt voor de jazz te leven, als recensent en trombonist. Debuteert op 53-jarige leeftijd met De tramrace. Hij schuwt de publiciteit en neemt de P.C. Hooftprijs thuis in ontvangst.

Gerard (van het) Reve is getrouwd met dichteres Hanny Michaelis. Schreef veel over mannelijke liefdespartners, al dan niet onder koosnaam.

De dichter, schilder en fotograaf Lubertus Swaanswijk haalt in 1954 als keizer verkleed de Poëzieprijs van Amsterdam op. Schrijft voor de Zangeres zonder Naam ‘De soldatenmoeder’.